Հայրս ինձ խնդրեց մաքրել մեր ամառանոցը, եւ ահա թե ինչ գտա բակում։ Այս տարօրինակ մետաղական առարկաները տարբեր են իրենց քաշով եւ չափերով։ Նայեցի դրանց եւ չէի կարողանում հասկանալ, թե ինչի համար են, ուստի որոշեցի դրանք դեն նետել՝ որպես անպետք աղբ։ Երբ հայրս դա նկատեց, շատ բարկացավ եւ չթողեց, որ նետեմ դրանք։ Պարզվեց, որ դրանք շատ օգտակար եւ կարեւոր իրեր են։ Իսկ դուք կռահեցի՞ք, թե ինչի մասին է խոսքը։
Պարզվեց, որ դրանք հին մետաղական կշռաքարեր են՝ ձողի տեսքով, որոնք օգտագործվում էին տարբեր իրեր կշռելու համար՝ նույնիսկ առանց կշեռքի։
Դրանք ունեն հատուկ անցքեր կամ կեռիկներ, որոնց օգնությամբ հնարավոր է դրանք կախել։ Մի կողմում կախվում է կշռաքարը, իսկ մյուս կողմում՝ այն առարկան, որի քաշը պետք է որոշել։
Հայրս պատմեց, որ նման կշռաքարները նախկինում լայնորեն օգտագործվում էին առեւտրում եւ կենցաղում։ Օրինակ, շուկայում վաճառողները կարող էին արագ որոշել ապրանքի քաշը՝ առանց մեր սովորական կշեռքների։
Պարզապես կախելով կշռաքարը պարանին մի կողմից, իսկ ապրանքը՝ մյուսից, հնարավոր էր համեմատաբար ճիշտ որոշել դրա քաշը։
Ես զարմացա, որ նման իրերը մինչ օրս մեզ մոտ պահպանվել են։ Հայրս ասաց, որ դրանք իր համար շատ թանկ են, որովհետեւ հիշեցնում են այն ժամանակները, երբ ամեն ինչ այլ կերպ էին չափում՝ առանց թվային սարքերի։
Հիմա, երբ գիտեմ դրանց նշանակությունը, այդ մետաղական ձողերին այլ կերպ եմ նայում. դրանք պարզապես երկաթի կտորներ չեն, այլ մի ամբողջ պատմություն։
