Հավաքիր իրերդ, ինչն առաջին անհրաժեշտության է, մի տեղ պիտի գնանք,-ասաց հարսս․․․Ամբողջ ճանապարհին աղոթում էի, որ հան կարծ ծերանոց չտանի, երբ մեքենան կանգ առավ մի անծանոթ վայրում։
Ցավոք, շատ դեպքերում տարեցների կյանքը այնքան էլ լավ չի դասավորվում: Նրանց լքում են այն մարդիկ, ում համար իրենք ժամանա կին պատ րաստ էին ամեն ինչի:Մի կին կա, անո ւնը Մա րիա: Նստած էր տանը, երբ անս պասելի վերա-դարձավ հարսը ու ասաց.
-Հավաքիր իրերդ, ինչն առաջին անհրաժեշտության է, մի տեղ պիտի գնանք:
-Ու՞ր ենք գնում:Բայց պատասխան չհնչեց:Երբ կյանքից վաղաժամ հեռ ացավ Մարիայի որդին, նա սկսեց իրեն անպետք զգալ:
Որդու բուժման համար գումար ունենալու համար վա ճառել էր բնակ արանը, տեղափոխվել հար սի տուն, որը նրան ծնող ներն էին նվի րել ու որտեղ էլ ժամանակին բնակվում էր որդու ընտանիքը:Բայց ոչ մի գումար, ոչ մի դեղեր ու բուժումներ չփրկեցին նրա միակ որդու կյանքը: Այդ ժամանակվանից Մարիան մնաց հարսի տանը, էլ գնալու տեղ չո ւներ: Բայց չէ որ ինքը հասկանում էր, որ վաղ թե ուշ պիտի հեռանա այստեղից:
-Հիմա որ գնանք, էլի կկարող անա՞մ տեսնել Մարի ամիկիս,-հուսահատ ված հարցրեց Մարիան:
-Իհարկե հարսը զարմացած էր նրա հարցից:
Ամբողջ ճանապարհին Մարիան անհան գսիտ էր, տեղը չէր գտնում: Մի քանի իրերով տոպրակը սեղմել էր դոշին ու անդադար աղոթում էր, որ միայն թե ծերանոց չգնան:Կես ժամ անց նրանք հասան Երևանին կից գտնվող փոքր գյուղ: Հարսը բռնեց սկեսուրի ձեռքից, օգնեց իջնել մեքենայից:
Ի զարմանս նրա, ոչ թե ծերանոց էր, այլ փոքր սեփական տուն:Պարզվեց, որ հարսը իր հանգուցյալ ամ-ուսնու ծննդյան օրը որոշել էր սկ եսուրին մի փոքր ուրախացնել:
-Ես վաճառել եմ մեր բնակարանը, սա գնել եմ քեզ համար: Ամո ւսինս հաճախ էր ասում, որ ուզում է քեզ այս պիսի տուն նվիրել, որ մի շտ երազել ես դրա մասին:
Բայց նա չհասցրեց. հիմա ես եմ անում իր փոխարեն:Մարիամիկը 2 ամսից կամուսնանա, ինձ համար էլ 1-սենյականոց բնակարան եմ գնել, մեծ տունն ինչի՞ս է պետք:Խոստանում եմ՝ քեզ հաճախ այցելել, մի մտածիր, քեզ չեմ մոռանա: Ես հո տեսնում եմ, որ իմ ներկայութ յամբ քեզ ազատ չես զգում. Խաղաղ ապրիր:
