

«Սիրելիս, մայրս արգելել է հանդիպել քեզ հետ: Ների՛ր ինձ և իմացիր, որ ես քեզ սիրում եմ և կսիրեմ: Քո Աննա»,— միայն այս էր գրված հին նամակի թղթի վրա: Որոշեցի գտնել հասցեատիրոջը, քանի որ սա արդեն պատվի հարց էր: Զանգեցի տեղեկատու և փորձե ցի պար զել տվյալ հասցեի հեռախոսահամարը:
Տեղեկատուի աշխատակցուհին հրաժարվեց տրամադրել նման տեղեկատվություն, բայց հետո այլ տարբերակ առաջարկեց: Նա առաջ արկեց, որ ինքը զանգահարի տվյալ համարով և իմանալով, որ համաձայն կլինեն զրուցել երիտասարդի հետ, կփոխանցի համարը վերջ ինիս:Պարզվեց, որ Աննան ապրում էր ծերանոցում: Բնակարանը այլևս նրա ընտանիքին չէր պատկանում: Նոր բնա կիչների մոտ կար և հեռախոսահամարը և հասցեն, այդ պատճառով պատմությունը ունեցավ շարունակություն:
Զանգեցի նոր հեռախոսահ ամարով և պարզեց, որ Աննայի մայրն արդեն մшհացած է։Գնացի ծերանոց և տնօրենի ուղեկցությամբ հան դիպեցի Աննային: Դա շատ հուզիչ էր:Աննան ջերմ ժպիտով և բարի աչքերով տարեց կին էր: «Ես նրան շատ էի սիրում:Նրա անունը Գև որգ էր: Ես ընդամենը 16 տարեկան էի, այդ պատճառով մայրս կատեգորիկ դեմ էր մեր հարաբերություններին: Գևորգը շատ գեղեցկա դեմ երիտասարդ էր: Եթե դուք նրան գտնեք, փոխանցեք, որ նրան ես այնքան եմ սի- րել, որ այդպես էլ չեմ ամուսնացել»:

Հրաժեշտ տալով Աննային, իջա ներքև: Պահակը անմիջապես հետաքրքվեց արդյոք այդ այց նրան օգուտ տվեց: Ասացի, որ հիմա գո նե գիտեմ այն մարդու ազգանունը, ում փնտրում եմ: Երբ պահակի մոտ գրպանիցս հանեցի դրամապանակը, վերջինս տեսնելով այն ուղղ ակի ցնցվեց։ Դրամապանակը շատ յուրահատուկ էր, ու կարծում եմ, որ ոչ բոլորը կունենան դրանից «Ես գիտեմ՝ այն ումն է: Դա Կյուրե ղյանինն է: Նա ապրում է հարևան մասնաշենքում և երբ դուրս է գալիս զբոսանքի, անպայման կորցնում է դրամապանակը:Արդեն երեք անգամ կորցրել է»:
Նման նորության չէի սպասում: Շտապեցի տնօրենի մոտ, իսկ հետո միասին գնացին նշված մասնաշենք:Հաճելի տղամարդը նստած էր բազմոցին և կարդում էր: Նա շնորհակալություն հայտնեց ինձ դրամապանակի համար, բայց անգամ մտքով չէր անցնում, թե ինչ էր լսե լու: Ես ասացի, որ կարդացել եմ նամակը, քանի որ միայն այդ կերպ կարող էի գտնել հասցեատի- րոջը:Սկզբից այդ նորությու նը ընդհա նրապես դուր չեկավ նրան, բայց երբ ասացի, որ ճանաչում եմ Աննային, ամեն ինչ փոխվեց:

Ծերունին սեղմեց ձեռքս և սկսեց հետաքրքրվել Աննայից: Նա գիտակցելով, որ ամբողջ կյանքում սիլելու է Աննային այդպես էլ չէր ամու սնացել: Երիտասարդը ծերունուն ուղեկցեցի մյուս մասնաշենք, որտեղ Աննան էր: Հաջորդեց լռության վայրկյանները, քանի որ հանդի պել էին նրանց հայացքները: Ճանաչելով միմյանց ծերունիները՝ չկարողացան զսպել արցունքները:
Միմյանց գրկած՝ սկսեցին հեկեկալ, ապա նայեցին միմյանց աչքերի մեջ ու նորից գրկախառնված լաց եղան: Նրանց թողեցին առան ձին: Երեք շաբաթ անց հարսանեկան հրավիրատոմս ստացա: Ամուսնանում էին 76-ամյա Աննան և 78 ամյա Գևորգը: Նրանց առան ձին սեն յակ էին հատկացրել:Գիտեք, այս ծերունիները իսկական օրինակ են երիտասարդների համար: Հիասքանչ է, երբ ճակատա գիրը սիրող զույգերին ի վերջո միացնում է:







